* FLUORYT Z BARYTEM MAROKO PRZEŚLICZNE KRYSZTAŁY RZADKI MINERAŁ DO KOLEKCJI

NATURALNY FLUORYT Z BARYTEM. ZJAWISKOWE KRYSZTAŁY, INTENSYWNA BARWA. DUŻY OKAZ DOSKONAŁY DO KOLEKCJI ORAZ JAKO PREZENT.

• LOK. MAROKO
• WYMIARY : OK. 24,5 x 16,5 x 11 cm
• WAGA : 4388 g
• NR: 1

OBECNOŚĆ SPĘKAŃ LUB EWENTUALNYCH ZAGŁĘBIEŃ TO NATURALNA CECHA KAMIENIA

OKAZ SPRZEDAWANY BEZ PODSTAWKI

ZDJĘCIA PRZEDSTAWIAJĄ OFEROWANY TOWAR.

Fluoryt pod względem chemicznym jest fluorkiem wapnia. Nazwa pochodzi od łac. "fluctus" (fala) lub "fluere" (płynąć), z powodu wykorzystywania tego minerału w hutnictwie jako topnika ze względu na stosunkowo niską temperaturę jego topnienia. Zbudowany jest z kryształów, których struktura jest najbardziej symetryczna spośród istniejących w rzeczywistości trójwymiarowej. Charakteryzuje się wyjątkowo dużą zmiennością zabarwienia. Fluoryt był znany i ceniony już przez starożytnych - w Egipcie tworzono z niego amulety i rzeźbiono w nim figurki bogów i bogiń. W starożytnym Rzymie z kolei wytwarzano z niego wartościowe przedmioty codziennego użytku, a także wazy używane do różnych ceremonii oraz talizmany, wykorzystywano go również do celów magii i ezoteryki.

Baryt (gr. baros – "ciężki", chodzi o charakterystyczną dla barytu gęstość; dawniej także jako szpat ciężki, szpat boloński) – minerał z gromady siarczanów (siarczan baru). W 1630 roku pochodzący z Bolonii włoski szewc i jednocześnie zapalony alchemik Vincenzo Cascariolo badał występujące w okolicach miasta jajowatego kształtu „kamienie”. W trakcie ogrzewania zauważył, że rozgrzany minerał emitował światło doskonale widoczne w ciemności. Odkrył on wtedy zjawisko termoluminescencji, dziś nie mające w sobie nic tajemniczego, wtedy jednakże wzbudzające sensację. Badany minerał nazywano „kamieniem słonecznym”, „świecącą kulą z Bolonii” itp. Ponownie zwrócono na niego uwagę w roku 1774, kiedy to Karl Wilhelm Scheele badając próbkę minerału znacznie cięższego od innych doszedł do wniosku że musi zawierać on jakiś nieznany jeszcze pierwiastek. Niestety, udało mu się otrzymać jedynie coś co nazwał „ciężką ziemią”, a co było w istocie tlenkiem baru. Niezwykłe „kamienie bolońskie”, dziś określane jako konkrecje barytowe, stanowiły przez długi czas ciekawostkę na miarę europejską. Ma barwę białą, szarą, a także żółtą, zieloną, brunatną, różową, czerwoną, niebieską, bądź czarną. Stosunkowo często bywa też bezbarwny. Niektóre okazy w świetle lampy ultrafioletowej wykazują fluorescencję.