* METEORYT AGOUDAL MAROKO ORYGINALNY WYJĄTKOWY OKAZ NR 1 *

AUTENTYCZNY ŻELAZNY METEORYT AGOUDAL. IDEALNY OKAZ DO KOLEKCJI LUB JAKO PREZENT. SPRZEDAWANY W ZAMYKANYM PUDEŁKU.

DO ZAKUPU DOŁĄCZAMY CERTYFIKAT AUTENTYCZNOŚCI.

• LOK. : MAROKO
• TKW : 100 kg
• ROK ZNALEZIENIA : 2000
• WYMIARY METEORYTU : OK. 1,7 x 1,1 x 0,4 cm
• WAGA METEORYTU : 1,96 g
• WYMIARY PUDEŁKA : OK. 3,9 x 3,9 x 1,6 cm

NR : 1

OBECNOŚĆ SPĘKAŃ LUB EWENTUALNYCH ZAGŁĘBIEŃ TO NATURALNA CECHA KAMIENIA

ZDJĘCIA PRZEDSTAWIAJĄ OFEROWANY TOWAR

Meteoryt - jest ciałem stałym, które dotarło na Ziemię z Kosmosu. Na etapie hamowania w atmosferze niektóre meteoryty, zwłaszcza małe obiekty, giną (parują), większe hamują, gasną i spadają w postaci pojedynczych odłamków. Jeszcze większe mogą eksplodować w atmosferze ziemskiej. Wówczas spadają w postaci deszczu meteorytów. Meteoroidy są to małe ciała znajdujące się w kosmosie (najdrobniejsze tworzą pył kosmiczny). Na ogół są to fragmenty planetoid, bądź komet, powstałych podczas formowania się Układu Słonecznego, bardzo rzadko ze zderzeń planetoid. Najwięcej meteoroidów krąży między orbitami Marsa i Jowisza w pasie planetoid. W przestrzeni kosmicznej meteoroidy zderzają się ze sobą, przez co ulegają dalszej fragmentacji, wypadają ze swoich orbit i niekiedy wpadają na kurs kolizyjny z Ziemią. Te, które wpadną w atmosferę ziemską, przelatują przez nią z początkową prędkością ok. 20 km/s, a na skutek oporu powietrza wyhamowują na wysokości 20–40 km, rozgrzewając się i świecąc. Ich świetlne ślady nazywa się meteorami. W trakcie hamowania, na skutek wzrostu temperatury, następuje najczęściej całkowite unicestwienie takiego meteoroidu. Jednak czasami, w przypadku większych obiektów, zdarza się, że ich ocalałe części docierają do powierzchni Ziemi i to one właśnie nazywane są meteorytami. Większe meteoroidy przy wkraczaniu w atmosferę, ze względu na dużą masę i prędkość, rozpadają się i spadają na powierzchnię Ziemi jako „deszcz meteorytowy”. Powierzchnię spadku nazywamy elipsą rozsiania.

Tradycyjne klasyfikacje dzieliły meteoryty ze względu na skład. Przykładem takiej klasyfikacji jest klasyfikacja wg G. T. Priora. Ogólnie wg tych klasyfikacji meteoryty dzieli się na:

• meteoryty żelazne (syderyty);
• meteoryty żelazno-kamienne (syderolit) – tworzą się między metalicznym jądrem a krzemianową powłoką planetoidy;
• meteoryty kamienne (aerolity);

  Chondryty (do 10% krystalicznego żelaza);

  Achondryty (do 1% krystalicznego żelaza, do złudzenia przypominające bazalty).

Meteoryt Agoudal jego dwa małe kawałki zebrano w 2000 roku w rejonie Agoudal, w górach Atlas Wysoki, w Maroku, i sprzedano turystom. We wrześniu 2011 roku jeden kawałek został sprzedany handlarzowi w Errich, który rozpoznał go jako meteoryt żelazny. W ostatnich miesiącach 2012 roku systematyczne poszukiwania przez łowców meteorytów z wykrywaczami metalu doprowadziły do ​​odkrycia dużej liczby meteorytów, głównie małych. Wiele kawałków zebrano na powierzchni lub zakopano na głębokości kilku cm. Największy odzyskany kawałek ważył 60 kg i był zakopany około 50 cm pod powierzchnią. 9 lutego 2013 roku H. Chennaoui Aoudjehane, M. Aoudjehane i M. Aboulahris zebrali 200 g okazów.