* METEORYT MOUNT TAZERZAIT PRAWDZIWY METEORYT DLA KOLEKCJONERA NR 6 *

AUTENTYCZNY METEORYT MOUNT TAZERZAIT, CHONDRYT ZWYCZAJNY. IDEALNY OKAZ DO KOLEKCJI LUB JAKO PREZENT. SPRZEDAWANY W ZAMYKANYM PUDEŁKU.

• LOK. : NIGER
• WYMIARY OKAZU : OK. 1,3 x 0,8 x 0,4 cm
• WYMIARY PUDEŁKA : OK. 8,4 x 6 x 2,5 cm
• WAGA Z PUDEŁKIEM  : 34,10 g
• WAGA METEORYTU : 0,44 g
• TKW : 110 kg
• DATA SPADKU : 21.08.1991
• NR : 6

OBECNOŚĆ SPĘKAŃ LUB EWENTUALNYCH ZAGŁĘBIEŃ TO NATURALNA CECHA KAMIENIA

ZDJĘCIA PRZEDSTAWIAJĄ OFEROWANY TOWAR

Meteoryt - jest ciałem stałym, które dotarło na Ziemię z Kosmosu. Na etapie hamowania w atmosferze niektóre meteoryty, zwłaszcza małe obiekty, giną (parują), większe hamują, gasną i spadają w postaci pojedynczych odłamów. Jeszcze większe mogą eksplodować w atmosferze ziemskiej. Wówczas spadają w postaci deszczu meteorytów. Meteoroidy są to małe ciała znajdujące się w kosmosie (najdrobniejsze tworzą pył kosmiczny). Na ogół są to fragmenty planetoid, bądź komet, powstałych podczas formowania się Układu Słonecznego, bardzo rzadko ze zderzeń planetoid. Najwięcej meteoroidów krąży między orbitami Marsa i Jowisza w pasie planetoid. W przestrzeni kosmicznej meteoroidy zderzają się ze sobą, przez co ulegają dalszej fragmentacji, wypadają ze swoich orbit i niekiedy wpadają na kurs kolizyjny z Ziemią. Te, które wpadną w atmosferę ziemską, przelatują przez nią z początkową prędkością ok. 20 km/s, a na skutek oporu powietrza wyhamowują na wysokości 20–40 km, rozgrzewając się i świecąc. Ich świetlne ślady nazywa się meteorami. W trakcie hamowania, na skutek wzrostu temperatury, następuje najczęściej całkowite unicestwienie takiego meteoroidu. Jednak czasami, w przypadku większych obiektów, zdarza się, że ich ocalałe części docierają do powierzchni Ziemi i to one właśnie nazywane są meteorytami. Większe meteoroidy przy wkraczaniu w atmosferę, ze względu na dużą masę i prędkość, rozpadają się i spadają na powierzchnię Ziemi jako „deszcz meteorytowy”. Powierzchnię spadku nazywamy elipsą rozsiania.

Tradycyjne klasyfikacje dzieliły meteoryty ze względu na skład. Przykładem takiej klasyfikacji jest klasyfikacja wg G. T. Priora. Ogólnie wg tych klasyfikacji meteoryty dzieli się na:

• meteoryty żelazne (syderyty);
• meteoryty żelazno-kamienne (syderolit) – tworzą się między metalicznym jądrem a krzemianową powłoką planetoidy;
• meteoryty kamienne (aerolity);

  Chondryty (do 10% krystalicznego żelaza);

  Achondryty (do 1% krystalicznego żelaza, do złudzenia przypominające bazalty).

Meteoryt Mount Tazerzait to chondryt zwyczajny L5 (kamienny meteoryt) spadły 21 sierpnia 1991 roku w Nigrze, który charakteryzuje się unikalnymi cechami, takimi jak wysoka porowatość oraz najdłuższy znany wiek kosmiczny (61 ± 9 milionów lat) spośród chondrytów L5, wskazując na jego długą historię w przestrzeni kosmicznej bez znaczących przekształceń.

Chondryty zwyczajne – grupa meteorytów kamiennych należąca do chondrytów. Stanowią ok. 80% wszystkich znajdowanych meteorytów. Chondryty zwyczajne dzielą się na trzy grupy: chondryty oliwinowo-bronzytowe (H), chondryty oliwinowo-hiperstenowe (L), chondryty oliwinowo-pigeonitowe (LL, nazywane też amfoterytami).