* SIKHOTE ALIN ROSJA METEORYT ŻELAZNY ORYGINALNY OKAZ NA PREZENT NR 1 *

AUTENTYCZNY METEORYT SIKHOTE ALIN W ELEGANCKIM, OZDOBNYM PUDEŁKU Z SZYBKĄ. IDEALNY OKAZ DO KOLEKCJI ORAZ JAKO PREZENT.

PUDEŁKO JEST OTWIERANE, ZABEZPIECZONE PO BOKACH SZPILKAMI

• LOK. : ROSJA
• TKW : 25 t
• ROK SPADKU : 1947
• WYMIARY OKAZU : OK. 1,3 x 0,9 x 0,5 cm
• WAGA OKAZU : 1,54 g
• WYMIARY PUDEŁECZKA : 3 x 1,8 cm
• WYMIAR RAMKI : 20,7 x 15,8 x 2,5 cm

NR : 1

ZDJĘCIA PRZEDSTAWIAJĄ OFEROWANY TOWAR

Meteoryt - jest ciałem stałym, które dotarło na Ziemię z Kosmosu. Na etapie hamowania w atmosferze niektóre meteoryty, zwłaszcza małe obiekty, giną (parują), większe hamują, gasną i spadają w postaci pojedynczych odłamów. Jeszcze większe mogą eksplodować w atmosferze ziemskiej. Wówczas spadają w postaci deszczu meteorytów. Meteoroidy są to małe ciała znajdujące się w kosmosie (najdrobniejsze tworzą pył kosmiczny). Na ogół są to fragmenty planetoid, bądź komet, powstałych podczas formowania się Układu Słonecznego, bardzo rzadko ze zderzeń planetoid. Najwięcej meteoroidów krąży między orbitami Marsa i Jowisza w pasie planetoid. W przestrzeni kosmicznej meteoroidy zderzają się ze sobą, przez co ulegają dalszej fragmentacji, wypadają ze swoich orbit i niekiedy wpadają na kurs kolizyjny z Ziemią. Te, które wpadną w atmosferę ziemską, przelatują przez nią z początkową prędkością ok. 20 km/s, a na skutek oporu powietrza wyhamowują na wysokości 20–40 km, rozgrzewając się i świecąc. Ich świetlne ślady nazywa się meteorami. W trakcie hamowania, na skutek wzrostu temperatury, następuje najczęściej całkowite unicestwienie takiego meteoroidu. Jednak czasami, w przypadku większych obiektów, zdarza się, że ich ocalałe części docierają do powierzchni Ziemi i to one właśnie nazywane są meteorytami. Większe meteoroidy przy wkraczaniu w atmosferę, ze względu na dużą masę i prędkość, rozpadają się i spadają na powierzchnię Ziemi jako „deszcz meteorytowy”. Powierzchnię spadku nazywamy elipsą rozsiania.

Tradycyjne klasyfikacje dzieliły meteoryty ze względu na skład. Przykładem takiej klasyfikacji jest klasyfikacja wg G. T. Priora. Ogólnie wg tych klasyfikacji meteoryty dzieli się na:

• meteoryty żelazne (syderyty);
• meteoryty żelazno-kamienne (syderolit) – tworzą się między metalicznym jądrem a krzemianową powłoką planetoidy;
• meteoryty kamienne (aerolity);

  Chondryty (do 10% krystalicznego żelaza);

  Achondryty (do 1% krystalicznego żelaza, do złudzenia przypominające bazalty).

Sikhote-Alin – meteoryt żelazny należący do oktaedrytów bardzo gruboziarnistych typu II B lub heksaedrytów, spadły 12 lutego 1947 roku w górach Sichote-Aliń w rejonie ussuryjskim w Rosji. Meteoryt spadł w postaci deszczu meteorytowego obejmującego teren elipsy o wymiarach 4 km na 12 km. Jak dotąd zebrano w sumie 27 ton materiału meteorytowego, największy fragment ważył 1745 kg. Na miejscu spadku naliczono 122 kratery.