* SKAMIENIAŁE LIŚCIE W DIATOMICIE WĘGRY UNIKAT EFEKTOWNY OKAZ DO KOLEKCJI 2

NATURALNE, SKAMIENIAŁE LIŚCIE W DIATOMICIE, ZAINPREGNOWANA SKAŁA. UNIKAT, BARDZO DOBRA JAKOŚĆ. IDEALNY OKAZ DO KOLEKCJI, NA PREZENT LUB DEKORACJI.

OKAZ SPRZEDAWANY BEZ PODSTAWKI.

• WIEK: NEOGEN, MIOCEN OD 23,0 MLN DO 5,3 MLN LAT
• LOK. ERDOBENYE, WĘGRY
• WYMIARY : OK. 36 x 16 x 4,5 cm
• WAGA : 760 g
• NR: 2

OBECNOŚĆ SPĘKAŃ LUB EWENTUALNYCH ZAGŁĘBIEŃ TO NATURALNA CECHA KAMIENIA

ZDJĘCIA PRZEDSTAWIAJĄ OFEROWANY TOWAR

Skamieniałości – zachowane w skałach szczątki organizmów (skamieniałości właściwe, strukturalne), a także ślady ich aktywności życiowej (skamieniałości śladowe). Skamieniałości powstają w wyniku procesu fosylizacji. Najczęściej fosylizacji ulegają tylko części szkieletowe. Proces ten zachodzi w wyniku zastąpienia pierwotnej substancji budującej części twarde organizmu innymi związkami mineralnymi (najczęściej węglanem wapnia lub krzemionką, a rzadziej np. dolomitem, syderytem, limonitem, pirytem lub fosforanami) o tym samym składzie chemicznym (np. przejście aragonitu w bardziej stabilny kalcyt) lub odmiennym składzie chemicznym. W przypadku części twardych zbudowanych ze stabilnych substancji (np. kalcytu, krzemionki) zachowują się one czasami bez żadnych przekształceń. Najrzadszym typem skamieniałości są skamieniałości kompletne, do których zalicza się organizmy z zachowanymi również tkankami miękkimi, czasami w stanie niemal niezmienionym, dzięki szczególnemu zbiegowi okoliczności (zamrożenie, zakonserwowanie np. w asfalcie, mumifikacja itp.). Swoistą formą fosylizacji są szczątki zachowane w bursztynie (tzn. kopalnej żywicy pochodzącej z różnych gatunków drzew) oraz w martwicach wapiennych. Osobnym typem skamieniałości są ośródki i odciski pośrednio tylko związane z elementami twardymi, odwzorowujące jedynie ich morfologię.